Donderdag 7 maart:

Om 5.30 uur start de bus van het Zuiden & Jacobs Reizen en haalt alle 21 gasten op in Maastricht, Heerlen, Urmond en Roermond om rond 8.00 uur op het vliegveld van Düsseldorf te arriveren. In de bus stel ik mijn nieuwe collega Manita van Loenhout voor, die deze reis meegaat als “snuffelstage” en leg behalve de taken van een reisbegeleider ook uit hoe onze reis in Rome eruit gaat zien en wat de mogelijkheden zijn. Tevens deel ik verschillende reisbescheiden en informatie over Rome uit. Op het vliegveld wachten nog 15 gasten die via een Duits reisbureau hebben geboekt en die samen met ons meereizen naar onze hotels. In Rome vormen zij een eigen groep. Om  9.30 u  vertrekt Eurowings naar Rome. Vliegtijd 2 uur en 5 min. Het duurt helaas bijna een uur voordat alle koffers van de bagageband rollen en als we naar de uitgang gaan, staat een gids al klaar. Onderweg in de bus vertelt hij over het programma van de komende dagen en geeft tips over de stad. We worden verdeeld over twee hotels, die vlakbij elkaar liggen. Manita en ik slapen ieder in een ander hotel, opdat iedere gast zo nodig opvang heeft. Ook onze Nederlandstalige gids Annemieke voor de komende drie dagen is in het hotel en nadat iedereen de koffer in de kamer heeft gezet gaan we tegen 15.00 uur op pad. Annemieke deelt voor ieder van ons een metro/bus kaart uit; daarmee kunnen we 3 dagen met de bus of metro reizen,  een prima systeem.  Het metrostation “Castro Pretorio”  is op 2 min. lopen van de hotels gelegen. Ook krijgen we “oortjes” in, onontbeerlijk in de stad en in de metro. Het is lekker weer, zo’n 17° en met enthousiasme storten we ons in het Romeinse stadsgewoel. Annemieke laat ons vandaag proeven aan het klassieke Rome. We stappen uit in de buurt van de Spaanse trappen , gooien muntjes met onze rechterhand over de linkerschouder in de Trevifontein ( het verhaal gaat dat men dan terugkomt), eten een broodje en dan gaat het richting de “Suikertaart”, het grote, witte  triomfgebouw van Victor Emanuel II. We vervolgen onze weg via het Forum Romanum naar het Colosseum, intussen luisterend naar alle verhalen, die Annemieke ons vertelt. Het is voor de meesten een eerste kennismaking met al deze oudheden en later deze week kan ieder op zijn gemak terug naar deze plekken om dit nogmaals eens rustig te beleven. Rond 18.00 uur nemen we afscheid van haar en de meesten van ons duiken de metro in richting hotel. Ik spreek af om 19.00 uur in het hotel voor wie mee wil om gezamenlijk te gaan eten. Zo’n 12 mensen geven daar gehoor aan en samen duiken we om de hoek van het hotel een kelder in, waar we heerlijk ons eerste Italiaanse pasta of pizza verorberen. De ober verwent ons nog met een lekker bruschetto vooraf en toetjes na. Rond 22.00 uur stap ik met een hoofd vol indrukken het bed in.

Vrijdag 8 maart; bewolkt en 17°;  Bezoek aan Vaticaanstad

Omdat vandaag het openbaar vervoer in Rome staakt (welkom in Italië!) tussen 8.30- 17.00u gaan we al om 8 uur op pad met de metro richting Vaticaan. Het bezoek aan de Sancta Maria Maggiore slaan we over, want anders halen we de metro niet op tijd. Bovendien ligt deze kerk in de buurt van het hotel en kan iedereen deze later zelf bezoeken. We ontmoeten Annemieke in het hotel en nemen  de metro naar Vaticaanstad. We lopen in een kwartier naar het St. Pietersplein en komen terecht in een heel lange rij mensen,  allemaal wachtend op controle van handbagage en kleding voordat men de St. Pieterskerk in mag. Toch valt het mee: na 3 kwartier zijn we binnen en hebben intussen weer de headsets ontvangen. Eenmaal in de kerk is het vrij rustig en vertelt Anemieke over de beelden,  altaren, rijk versierde pilaren, plafonds etc . Ook duiken we de crypte in. Als we uiteindelijk weer buiten staan geeft Annemieke ons tips van wat er nog meer te doen is en gaat ieders zijns weegs. Ik neem een groep mee om met de lift de koepel van de  St.Pieter te gaan bezichtigen. Met de lift( €10)  gaan we naar boven en staan dan in die imposante koepel en kunnen de mozaïeken aanraken. De mensen beneden in de kerk lijken kleine poppetjes. Enkelen hebben de moed om de meer dan 300 treden verder omhoog te gaan naar het uitzichtpunt helemaal boven in de koepel. Wij lopen naar buiten en komen bij de beelden, die boven de ingang staan. Ik kijk naar boven en zie iemand van de groep naar ons zwaaien. Bij die beelden is  ook een barretje, waar we even neerstrijken voor een kopje koffie. Eenmaal weer beneden zijn we te laat voor een bezoek aan de begraafplaats naast de St.Pieter, waarbij je eerst door de Zwitserse garde moet (vóór 12.00u) en de Friese kerk is gesloten. Dan waaiert iedereen uiteen om zelf te gaan bekijken waar ieder zin in heeft. We boffen, want het is “culturele  week” in Rome, zodat de staatsmusea gratis zijn. Ik waag me in de rij voor de Engelenburcht en kom daar ook andere bekenden van de groep tegen. Om 19.00u had ik weer afgesproken in het hotel voor het diner. We gaan naar een ander restaurantje in de buurt van het hotel en tijdens het eten horen we alle enthousiaste verhalen van iedereen van die middag.

Zaterdag 9 maart, zon en 18° ; naar de catacomben en de basiliek St.Paulus buiten de muren.

Om 9 uur staat de bus bij het hotel en samen met de 15 Duitse gasten en hun gids stappen we in  met “onze “Annemieke. Onderweg vertellen beide gidsen ons over het ontstaan van de catacomben van Domitilla en ook over van alles wat we onderweg tegen komen. Na 45 minuten arriveren we bij de catacomben en daar neemt een plaatselijke gids het over. Zittend in een ondergrondse kerk vertelt hij uitgebreid en met humor in het Duits over deze plek en neemt ons daarna mee de gangen in. Gelukkig zijn deze verlicht! Alle uitgehouwen graven in dit uitgebreide gangenstelsel zijn leeg. Na dit bezoek gaan we richting de basiliek St. Paulus buiten de muren, een stukje Vaticaan wat zuidelijker in Rome gelegen. Ook hier krijgen we weer de “oortjes” uitgereikt en Annemieke neemt onze groep mee naar het voorportaal, waar we lekker staand in het zonnetje luisteren naar haar uitleg. Binnen in deze kolossale kerk (maar 70 m. minder lang dan de St.Pieter) vervolgt zij haar verhaal. Ze wijst ons op de portretten van alle pausen, die hier hangen, inclusief de huidige  paus Franciscus en neemt ons vervolgens mee naar de kloostergang. Eenmaal weer buiten rond 13.00 u nemen we afscheid van onze geweldige gids, die ons met humor en relativeringsvermogen veel informatie heeft verstrekt. Een van de groep doet het woord en overhandigt haar een envelop. Annemieke wijst voor wie wil de tram, metro of bus richting centrum en dan gaat ieder weer zijn eigen weg. ’s Avonds om 19.00u verzamelen we weer in het hotel voor het diner en deze keer nemen we de metro om een keer in een andere wijk te gaan eten. Tenslotte hebben we nog een geldige metrokaart! En zoals de vorige avonden was het weer zeer gezellig en lekker.

Zondag 10 maart; bewolkt en 14° ; optionele excursie naar Ostia ( €50)

Samen met 22 Duitse gasten ga ik met 6 mensen van onze groep mee met de bus, die om 9uur voor het hotel staat. De Duitse gids Brigitte vertelt onderweg over het ontstaan van deze havenplaats in de Romeinse tijd, die ongeveer 25 km. westwaarts van Rome ligt. Eenmaal daar aangekomen worden er weer de headsets uitgedeeld en gaan we op pad. Het is een enorm uitgestrekt terrein vol met resten van de oude havenstad. Brigitte staat  op verschillende plekken stil en legt aan de hand van afbeeldingen uit hoe men hier vroeger heeft geleefd. Zo dwalen we ruim 2 uur door de oudheid en strijken dan nog even neer bij het cafetaria en winkeltje, voor we weer teruglopen naar de bus. Rond 12.30u aanvaarden we de terugreis, die wel een uur duurt vanwege de drukte op de weg. ’s Middags gaat iedereen weer zijn eigen weg, op zoek naar nog meer van al dat moois, dat er in Rome is te vinden. Er zijn immers meer kerken hier dan dagen in een jaar! Een andere groep is ’s ochtends naar de Friese kerk in Vaticaanstad geweest om daar de Nederlandse mis bij te wonen. Vooraf is daar op zondag ook een rondleiding. En na afloop kun je om 12 uur Paus Franciscus vanachter het raam op het St. Pietersplein zien zwaaien. s Avonds verzamelen we weer voor het eten en duiken alweer in een ander eethuisje met 15 man het Italiaanse restaurant in. De stemming is opperbest en ook het eten smaakt weer goed!

Maandag 11 maart; bewolkt en zo’n 16°; de laatste dag
Iedereen kan uitslapen of vroeg op pad gaan om nog in de stad iets te zien. De kamers moeten op deze vertrekdag om 11 u worden verlaten en de koffers kunnen bij de receptie worden afgegeven. Bij het ontbijt spreek ik met de mensen af om te gaan lunchen om 14.00 u voor wie wil. Manita doet ditzelfde bij haar in het hotel. Iedereen zwerft uit voor een laatste bezoek in deze prachtige stad. Met enkele anderen neem ik de bus naar Trastevere, een volkswijk aan de andere kant van de Tiber. We zwerven door de steegjes en bezoeken (natuurlijk) weer een kerk. Op een terrasje drinken we koffie en laten ons met de bus voor de allerlaatste keer afzetten in de stad. Om 14.00 u gaan we met 17 mensen naar het restaurant van gisteren, waar we gezellig lunchen. Straks is er immers weinig gelegenheid meer voor. Om 16.15 u pakken we de koffers en check ik even of iedereen de toeristentax (€4 p.p.p.n.) heeft afgerekend. Dan worden we opgehaald om naar de luchthaven te gaan en zijn onze 5 dagen Rome alweer voorbij.  Voor de meeste gasten was het de eerste keer dat ze in Rome waren. Iedereen is enthousiast over de stad,  het lekkere weer en het evenwicht tussen de hoeveelheid excursies en vrije tijd. Rond 20.00 u vertrekken we met Eurowings naar  Düsseldorf waar we om 22.00 u landen. We zwaaien nog een laatste keer naar de 15 Duitse gasten, die ook met dit vliegtuig terugvlogen. Een chauffeur van het Zuiden/Jacobs Reizen staat klaar bij een van de uitgangen en loopt met ons mee naar de bus. Onderweg bedank ik iedereen  voor deze mooie dagen, doorgebracht in mijn favoriete hoofdstad  in een prettige sfeer met een sociale en stipte groep. Iemand van de groep neemt de microfoon over voor een bedankje aan Manita en mij. En dan kan ik opgelucht de noodenveloppen teruggeven: geen ongelukken, geen berovingen bij ons in de  groep.

Arrividerci!

 

Maart 2019, Ingrid Akveld