Vrijdag 3 mei, vertrekdag

Het is 01.50 uur als chauffeur Marcel de eerste passagiers in Maastricht ophaalt. Na nog 4 andere opstapplaatsen zijn alle 38 reizigers aanwezig en kan ik beginnen met eerst de chauffeur en dan mijzelf voor te stellen, mijn taken als reisbegeleider uit te leggen en ook Belinda, een nieuwe collega in wording voor te stellen. Zij kijkt deze reis over mijn schouder mee. Ik vertel hoe het inchecken verloopt en waar we elkaar weer treffen als we geland zijn. Dan deel ik wat info uit en mijn naamkaartje en haal de noodenveloppen op. Als we aangekomen zijn op het vliegveld in Düsseldorf zien we een lange rij voor de incheckbalie van Condor. Gelukkig gaat alles vlot en voor dat we het weten, hangen we al in de lucht! Na 2 1/2 uur vliegen landen we op vliegveld Lamezia Therme in Calabrië, waar de zon ons toelacht. In de aankomsthal staat gids Maria al te wachten op ons en leidt ons naar de bus. Na ruim een uur arriveren we in Capo Vaticano, een dorpje aan de Tyrreense zee, waar ons hotel Marinella zich bevindt. Alle kamers zijn al klaar, wat een bof! En als we om 12 uur bij de receptie verwacht worden voor een welkomstdrankje, worden we verrast met allerlei lekkere hapjes. En dan gaat iedereen zijns weegs. Dutje op de kamer, de weg naar beneden aflopen naar het strand of juist naar boven waar een winkeltje moet zijn. Intussen is het weer omgeslagen en is het koel en bewolkt. Om 19.30 uur worden we aan tafel verwacht. Elke avond hebben we de keuze uit 3 voorgerechten en 2 hoofdgerechten en er is een salade- groentebuffet. Water en wijn staan klaar voor ons op tafel. En dan duikt iedereen vroeg het bed in na zo’n heel lange dag.

Zaterdag 4 mei; bewolkt en af en toe een bui; ong.18°

Na een welverdiende, lange nachtrust en een lekker ontbijt lopen we vlak voor 9 uur uit het hotel het straatje omhoog richting bus. Ons straatje is nl. dermate smal en steil, dat het voor de bus lastig is voor te rijden. De shuttlebus rijdt voor wie dit wat te vermoeiend is. Onze chauffeur is  Giacomo en Maria is weer onze gids. Dit blijft zo de hele week. Onze excursie gaat naar Serra San Bruno, dat in de bergen in het binnenland ligt. We rijden door opvallend groen landschap. Het stadje is ontwikkeld als gevolg van een klooster, dat in 1901 door de heilige Bruno van Keulen hier in de eenzame wouden van de Serre is gesticht. Het was het eerste Kartuizerklooster in Italië. In de bus deel ik het audiosysteem uit, dat we de komende 5 dagen kunnen gebruiken tijdens de excursies. Na ruim een uur rijden houden we een “ biologische” pauze in dit kleine stadje en doen nog gauw een kerkje (of twee) aan. Dan rijden we 5 minuten verder voor een bezoek aan het museum, dat bij het klooster hoort. Helaas is het klooster gesloten voor bezoekers; er wonen nog steeds monniken daar, al zijn het er nu nog maar 9. En die willen geen pottenkijkers. Dan rijden we naar een bron, vlakbij het klooster. Het water wordt als genezend beschouwd. En goed tegen de rimpeltjes! Daar is ook een kerk en het graf van San Bruno. Er ligt ook het restaurantje, waar we een lunch krijgen aangeboden. Heerlijke eigen gemaakte tagliatelle met paddenstoelen uit het bos aldaar. Het kruidendrankje daarna verhoogt de stemming! Op naar Pizzo, een vissersplaatsje aan de Tyrreense kust. Onderweg een flinke bui, maar eenmaal aangekomen in Pizzo is het droog. Eerst bezoeken we een grotkerkje, waar veel beelden zijn uitgehouwen uit tufsteen. Dan het stadje in, waar we getrakteerd worden op een Tartuffo-ijsje, een specialiteit van dit plaatsje. Nog even een half uurtje slenteren door de straatjes en dan is het tijd om de bus op te zoeken om de terugreis te aanvaarden. Na een uur zijn we weer “thuis” en bedanken we onze gids en chauffeur voor deze mooie dag. En ‘s avonds wacht er weer een heerlijk diner op ons.

Zondag 5 mei; een wolkje en een zonnetje, zo’n 18°

Om 9 uur staat de bus weer klaar om ons naar het uiterste zuiden van “de teen” te brengen. De reis duurt zo’n anderhalf uur en dan zijn we in Reggio di Calabria, een grote stad met een modern centrum. In de bus heeft gids Maria uitgelegd wat er te doen en zien is en zo kan ieder zijns weegs gaan tot 13.00 uur. Meerderen starten in het archeologisch museum, dat vooral bekendheid heeft door de twee bronzen beelden van Griekse krijgers van 2 meter, die in 1972 in Riace uit zee zijn opgediept. Er is een kilometerlange winkelstraat en ondanks de zondag zijn er veel winkels geopend. Ook ligt de Dom hieraan. Evenwijdig aan de winkelstraat  loopt een promenade langs de kust, de “mooiste kilometer” van Zuid-Italië genoemd. Aan de overkant zie je Sicilië liggen en met wat geluk  kun je ook de Etna zien. Om 13.00 uur vertrekt de bus naar Scilla, een oud vissersplaatsje, ook wel klein Venetië genoemd… Terwijl er geen kanalen of grachten te vinden zijn, maar het is een schilderachtig stadje, mooi gelegen aan zee. Eerst gebruiken we op eigen gelegenheid een lunch (schuilend voor even een flinke bui) om daarna gezamenlijk richting haven te lopen, waar we een o.a. een vissersboot zien liggen die typisch is voor de vangst van de zwaardvis. Een delicatesse, die hier van april tot september wordt gevangen met harpoenen. Dan slenteren we door een smal straatje om de andere kant van dit pittoreske plaatsje te bereiken, hier staat de bus al te wachten. Intussen lopen we nog even een winkeltje en kerkje binnen. Rond 17.45 u zijn we weer terug bij het hotel, waar om 19.30u ons diner staat te wachten. Er wordt door sommigen nog lang nagetafeld…….

Maandag 6 mei; storm en regen, ong.14°

Het heeft afgelopen nacht flink gestormd en ook deze ochtend is de wind nog niet gaan liggen. Heel ongebruikelijk in deze tijd van het jaar en in dit meest zuidelijke deel van Italië. Op het programma staat een halve dagexcursie naar Zungri, een bergdorpje zo’n half uur rijden van ons hotel vandaan. Het ligt op ong. 770m. hoogte. Allereerst nemen we een kijkje in het streekmuseum (€3), waar vooral het leven in deze agrarische omgeving wordt tentoongesteld. Maria vertelt op haar eigen Italiaanse enthousiasme en met gebaren hierover. Dan willen we de grotwoningen bezoeken, maar worden overvallen door een regen- en hagelbui. Dan maar eerst aan de koffie. De wandeling naar beneden via een smal steil paadje, dat nu ook nog glad is geworden door de regen, nodigt niet echt uit voor een bezoekje. Met een klein groepje waaghalzen gaan we toch een stukje naar beneden om een paar van deze holwoningen te zien. Gemaakt door monniken, die in de 6e eeuw gevlucht zijn uit Palestina, Egypte en Jeruzalem, waar zij hun geloof niet meer mochten belijden. Tot de 14e eeuw zijn deze grotten bewoond geweest. Dan is er ook nog een kleine proeverij georganiseerd bij een streekwinkel en doen we ons te goed aan wijn, kaas en allerlei groentesmeerseltjes uit deze streek. Van rode uien, tomaten, vijgen tot  bergamot enz. Gelukkig is het dan net even droog. Rond 13.00 u rijden we terug en vult iedereen de middag op eigen wijze in. Zo wordt er tussen de buien door gewandeld langs het strand of naar de vuurtoren, of een bezoekje gebracht aan het barretje in een strandpaviljoen. En om 19.30 u gaan we weer gezamenlijk aan tafel.

Dinsdag 7 mei; zon met af en toe een wolkje; zo’n 18

Zodra ik de gordijnen open schuif, komt de zon me tegemoet. Wat een verschil met gisteren! Vandaag gaan we naar de andere kant van Calabrie, naar de Ionische kust. We rijden zo’n anderhalf uur en bereiken dan Locri, waar we een museum bezoeken (€4). Onderweg vertelt gids Maria ons van alles over het huidige leven in Calabrie, over  de economie, het onderwijs, de zorgkosten en de hoge jeugdwerkeloosheid  (60 %). In het archeologisch museum zijn oude Griekse en Romeinse voorwerpen uitgestald. Ook buiten zijn er resten van de oude Griekse beschaving van 700 jaar voor Chr., de eerste immigranten in dit gebied, zoals Maria de oude Grieken noemt. Dan rijden we een klein stukje verder naar Gerace, dat hoger gelegen is. Men noemt dit stadje het kleine Florence van het zuiden. Er zijn hier wel 100 kerken. Om daar te komen rijden we het laatste stukje omhoog in een soort treintje, “ der Bimmelbahn”(€3). Boven gekomen bezoeken we de kathedraal (€2), een grote Romeinse kerk met crypte uit 1045 en een sacristie, waar een mooi oud Vlaams wandtapijt hangt. Vervolgens lopen we naar een rustig pleintje, waar we buiten op het terras van een lunch genieten. Dan slenteren we via een mooi uitzichtpunt en langs nog meer kleine kerkjes door de smalle straatjes richting treintje, dat ons via nog een fotogeniek plekje weer terugbrengt naar de bus. Op de terugweg zien we, als we weer aan de westkust zijn, heel helder de Stromboli  in zee liggen, mét rookpluim. Rond 18.00 uur bereiken we ons hotel.

Woensdag  8 mei; zonnig en zo’n 19-20°

Alweer belooft het vandaag een mooie dag te worden. Omdat we een halve dag excursie hebben, starten we om 9.30uur. We rijden naar de vuurtoren van Capo Vaticano, waar een mooi uitzichtpunt is op “onze“ baai. Tijd voor een fotostop met groepsfoto. Een eindje verderop stoppen we voor een klein proeverijtje bij een plaatselijke agricultura en krijgen we uitleg over het inleggen van gedroogde tomaten. Het lijkt op onze oude weckmethode. Dan op naar Tropea, dat zo’n 10 km van ons hotel vandaan ligt. Dit is het bekendste toeristenstadje van Calabrië, maar gelukkig is het nu nog niet zo druk. Maria leidt ons naar een uitzichtpunt, de kathedraal en zo door naar het haventje. Dan gaat ieder zijn eigen weg op verkenningstocht om rond 13.00uur weer bij de bus te verzamelen. In de bus nemen we afscheid van chauffeur Giacomo, die in mooi Italiaans door iemand van de groep wordt bedankt voor zijn veilige rijkunsten. Ook gids Maria wordt in het zonnetje gezet door een van ons en hij sluit zelfs af met een Calabrees lied over Sancta Maria, waarbij de hele bus invalt. Maria raakt er zowaar ontroerd van.  ‘s Middags is ieder vrij en velen trekken naar het strand voor een hapje en drankje of een strandstoel en parasol. Enkelen steken hun voeten in het zeewater, maar daar blijft het toch bij. Anderen lopen terug naar het uitzichtpunt bij de vuurtoren van vanochtend. Om 19.30uur treffen we ons dan weer bij het diner, wat zoals altijd weer lekker smaakt. En dan is er Ajax…………

Donderdag 9 mei; licht bewolkt met zon en zo’n 18°

Vandaag is het een vrije dag. Een groep gaat naar Taormina op Sicilië, een optionele excursie (€56). Het is wel een eindje rijden en er is ook nog een veerpont om de Straat van Messina over te steken. Maria vertelt in de bus wat er te zien is, zoals een oud Romeins amfitheater, een kathedraal, een botanische tuin en de winkelstraatjes. Ze weet ook een betaalbaar lunchadresje voor wie wil. Eenmaal aangekomen wijst ze de weg tot aan de toegangspoort, want verder mag zij daar niet gidsen. Zo gaat ieder zijn gang en ontmoeten we elkaar weer om op de terugweg nog even een stop te maken in Messina bij een mooie Dom (helaas dicht) met een losstaande klokkentoren ernaast. Prachtig! Anderen zijn met de shuttlebus van het hotel (€ 8 retour) weer naar Tropea gegaan. Sommigen zijn lopend naar de vuurtoren van Capo Vaticano terug gegaan. ’s Avonds hebben de beheerders van het hotel een bbq-avond geregeld op het buitenterrein van hun B&B, dat wat verderop in de heuvels is gelegen. Een prachtige locatie. Met busjes worden we daarheen gereden en dan kan het feest beginnen. Twee reuzenpoppen dansen voor ons op muziek van opzwepende trommels. Later op de avond treden ze nog 2x op. En als we klaar zijn met eten worden er nog vele beentjes gestrekt op de dansvloer. Zelfs het Limburgs volkslied ontbreekt niet. Kortom, een geweldige afsluiting van deze heerlijke week.

Vrijdag 10 mei, de terugreis

Om half 6 staat het ontbijt al voor ons klaar. Iedereen is vol lof over het enthousiasme en ijver van het personeel van het hotel. Om half 7 rijdt de bus met Giacomo aan het stuur voor en nemen we met weemoed afscheid. Rond 7.45 uur zijn we in Lamezia Therme, waar we bij het inchecken horen, dat het vliegtuig vertraging heeft. Na 2 ½ uur wachten kunnen we gaan inchecken en drie uur later dan gepland landen we in Düsseldorf en worden we veilig door chauffeur Theobald op de diverse plaatsen weer thuis afgezet. Onderweg bedank ik de groep voor hun fijne gezelschap, hun stiptheid en al hun verhalen. Ook Belinda doet een woordje en dan neemt iemand van de groep nog de microfoon om mij in het zonnetje te zetten. Kortom: het was een heerlijke week.

Mei 2019, Ingrid Akveld

Reisbegeleider namens HET ZUIDEN & JACOBS REIZEN

Na dit enthousiaste verhaal heeft u vast zin gekregen in deze nieuwe reis!

Goed nieuws:  van 18 t/m 25 oktober 2019 wordt deze reis herhaald.

Klik hier voor deze reis