Dag 1

Met 16 gasten vliegen we na een soepele aanvoer vanuit 3 opstapplaatsen per touringcar precies op tijd (12.50 uur) van Düsseldorf naar Thessaloníki. Aegean Airlines brengt ons in drie uur en een beetje, comfortabel naar de zon, naar Noord Griekenland. Na nog een uurtje rijden met “onze” bus komen we in hotel Blue Dolphin in Metamorfòsis aan, waar de incheck redelijk snel verloopt. Dit is een hotel in een prachtig aangelegde tuin en gedeeltelijk bestaand uit lage (twee verdiepingen) huizen in Macedonische stijl en verder uit een zeer modern gedeelte. Gek genoeg past dit alles toch samen. In Griekenland is het één uur later dan in Nederland zodat we nog net tijd hebben voor het uitpakken en een eerste verkenning van het terrein, voordat we voor het diner verwacht worden in de grote eetzaal. Ik heb intussen kennis gemaakt met de gasten die uit Berlijn en Frankfurt zijn komen vliegen. We zijn nu als groep compleet met 27 personen. Na het diner drinken enkele gasten nog een afzakkertje in de bar bij het zwembad, maar het wordt geen nachtwerk. Iedereen heeft in de kamer een formulier gevonden met ontbijt- en dinertijden, iedereen heeft mijn telefoonnummer en kamernummer en weet dat we morgen om 9.00 uur verwacht worden voor de eerste excursie. De bus zal voor de hoofdingang van Blue Dolphin staan, onze gids is voor de komende drie dagen Stella. Leonidas zal de hele week onze chauffeur zijn.

Dag 2

Stipt op tijd vertrekken we voor de verkenning van Sithonia, de middelste van de drie vingers van het schiereiland. De overige “vingers” heten Kassandra en Agion Oris (met de berg Athos). Stella vertelt enthousiast over de olijfboomgaarden, de fruitbomen en over de honing die hier vergaard wordt. We bezoeken een bedrijf in Nikiti waar we zien hoe de honing uit de raten wordt geslingerd en waar we uitgebreid kunnen proeven van de verschillende soorten. En honing kunnen kopen natuurlijk. Stella is gewend aan Nederlandse gasten en houdt om 11.00 u een koffiepauze in Neo Marmaxi. In dit gebied zijn (nadat de Turkse overheersing eindigde) veel Grieken vanuit Turkije komen wonen. En er zijn veel Turken die hier al generaties woonden, noodgedwongen naar Turkije verhuisd. Vandaar vaak de toevoeging Neo aan een dorpsnaam. Nieuwe dorpen zijn ontstaan in die tijd. Het landschap is glooiend tot bergachtig maar steeds zien we het blauwe water van de Egeïsche zee schemeren door de dennenbossen. Langs de weg staan veel kleine kapelletjes. Herinnering aan overledenen of voor een bepaalde intentie daar geplaatst. En ze worden allemaal goed onderhouden met bloemen, olielampen en heiligenafbeeldingen, ikonen dus. Voordat we in Sartis gaan lunchen (of het stadje inlopen voor een snuffeltocht langs de vele leuke winkeltjes) laat Stella ons proeven van een aperitief. Nee, geen ouzo maar (fonetisch geschreven) tsjipèro, ca 50 % alcohol en zeer goed voor de maag. Dat lijkt er eerst niet op want het smaakt behoorlijk scherp. Maar inderdaad, even later is de tsjipèro aangenaam. Het nationale gerecht in Centraal Macedonië is een stevige witte bonensoep maar de meeste gasten kiezen voor een Griekse salade, moussaki of soufflaki. We rijden het hele vingereiland rond in de prachtige natuur en dit is een heerlijk rustig begin van de excursieweek die ons wacht. Vanaf 18.30 uur kan men voor het diner terecht, tot 21.00 uur. Daarna is er altijd een voorstelling op het podium bij de bar/het zwembad. Vanavond is er disco, vooral voor de kinderen. Leuk om naar te kijken. Morgen is het vroeg dag, we vertrekken om 8.15 uur naar Vergina.

Dag 3

We vertrekken goed op tijd (geweldige groep) en omdat het zo mooi, helder weer is, zien we onderweg de berg Olympus, waar Oppergod Zeus en zijn twaalf Goden wonen. Met alle halfgodjes. Teveel om op te noemen maar zij beschermen de bergen! Beken en rivieren, dieren en bomen. Via Thessaloniki rijden we het binnenland van Centraal Macedonië in naar Vergina waar het graf van Koning Philippos de Tweede, vader van Alexander de Grote, is. Bij het museum drinken we eerst koffie want we krijgen een tijd voor de binnenkomst. Het museum is niet groot en om de drukte binnen te vermijden, zijn er time slots. Goede regeling. Het graf van Philippos de Tweede is ongeschonden gevonden onder een grote grafheuvel. Nadat deze heuvel is afgegraven en alle schatten geborgen zijn, heeft men ondergronds een museum gebouwd, met alle fundamenten, schatten en hele grafkamers. Toen is de heuvel weer gecreëerd. Het is een prachtig museum en de tentoongestelde voorwerpen getuigen van groot vakmanschap en grote rijkdom. Stella vertelt boeiend over het leven van deze koning die het Griekenland van die tijd tot één smeedde. De voorspelling dat bij zijn gewelddadige dood het rijk ten einde zou komen, is uitgekomen. Hij werd vermoord tijdens het trouwfeest voor zijn dochter. Volgens overlevering is hij door de Goden vermoord. Hij had zich in alle uitingen op hetzelfde niveau als de Goden gesteld en dat konden ze van een mens niet tolereren. Die waren immers door Prometheus gemaakt om de Goden te aanbidden en dienstbaar te zijn. Philippos’ zoon Alexander (opgevoed door Aristoteles) vertrok daarna op een krijgstocht naar Perzië en het rijk stortte ineen. Na de lunch rijden we naar Verina waar Petrus gepreekt heeft vanaf een altaar. De drie treden waarop hij heeft gestaan, zijn bewaard. We bezoeken nog een kleine kerk die aan Demetrios gewijd is. De fresco’s zijn grotendeels origineel en missen de vele kleuren van de bekende fresco’s in bijvoorbeeld Italië. Ze zijn voornamelijk in blauwe, bruine en grijze tinten uitgevoerd en indrukwekkend in hun eenvoud. Om 18.00 u zijn we terug in het hotel. Tijd om te zwemmen of nog even aan het strand bij de Blue Bar te vertoeven want het is nog steeds zonnig en warm. Na het diner treedt een groep dansers op: de Griekse avond. Goed verzorgd. Morgen zullen we om 8.30u vertrekken naar Thessaloníki.  

Dag 4

Vandaag brengt gids Jutta de groep in een uurtje naar Thessaloníki en neemt Stella ’s middags de rondleiding weer op zich. Jutta vertelt veel over de vruchtbare streek waar we doorheen rijden. De fruittuin van Griekenland! We stappen uit bij de Witte Toren (Lefkos Pyrgos), het symbool van deze stad. Hierna rijden we naar het Aristotelesplein (deze filosoof/leraar werd in Chalkidíki geboren) en Jutta wijst ons de grote winkelstraat, de Oosterse markt en de weg terug naar de Witte Toren langs de boulevard. Een plezierige wandeling van zo’n half uurtje. Iedereen gaat zijn eigen weg en de afspraak is duidelijk: om 13.00 u weer bij de Toren. Daar wachten Stella en Leonídas om ons rond te leiden door het centrum van deze stad, die in 315 jaar voor  Christus door Kassandros werd gesticht en genoemd naar zijn vrouw. Thessaloníki is oneindig vaak belegerd, veroverd en verwoest. In 1912 kwam de stad weer aan Griekenland.  We zien de Rotunda, een praalgraf en daarna christelijke kerk. Later werd het een moskee en er kwam een minaret bij. We horen de lange, gewelddadige geschiedenis die Grieken en Turken hebben doorgemaakt. Na een bezoek aan de prachtige Basiliek van St. Demetrios rijden we naar Hoog Thessaloníki. Waar de oude Oost- en Noord stadsmuren bij elkaar komen is een prachtig uitzichtpunt. Stella nodigt ons uit voor koffie in een café met het terras aan de achterkant. We kijken uit over heel Thessaloniki, met onze frappé of Turkse koffie. Of cappuccino, want dat is kennelijk bekend over de hele wereld. We nemen aan het einde van deze dag afscheid van onze gids Stella.  Met woorden en een welgevulde envelop. Ze heeft het verdiend! Tegen 17.30 u zijn we in het hotel. De keuken is in dit hotel goed en gevarieerd, we laten het ons weer smaken. Daarna is er een show van het animatieteam.  

Dag 5

Vandaag is vertrek om 9.15 u en het thema is “land en mensen”. Jutta is onze gids en zij vertelt op een rustige manier over Noord Griekenland, de bewoners en de gebruiken. De vinger Sithonia is vruchtbaar en vooral heel rustig. In de zomer is het in Griekenland een geliefde badplaats. De eerste stop is bij een groot klooster. Het klooster van St. Arsenius. Een jonge Heilige want hij is pas in 1979 heilig verklaard. Er leven 18 monniken en de abt komt van een klooster op de berg Athos. We worden ontvangen door de monnik “van dienst” die ons helpt in de kloosterwinkel. Zij leven van de verkoop van souvenirs van dit klooster en van loukoumis. Een zoetigheid van honing en fruitsap, gestold en in blokjes gesneden. We bezoeken in de stad Polygoros (wat zeer gezond betekent) een grote regionale markt. Jutta vertelt daarna onderweg naar Agios Podromos boeiend over het leven van de gemiddelde Griekse familie. Salaris, huur, werkgelegenheid, bruiloften en doopplechtigheden. Goed afgepaste verhalen. Ons lunchadres is beroemd om zijn soufflaki en we genieten er ook van. Nu rijden we nog verder het binnenland in naar het bergdorp Arnea. Ware het niet dat de huizen typisch Macedonisch zijn, met houten erkers en balkons en met vele kleuren dan zou je je in een dorp in Zuid Frankrijk wanen. Er is zelfs een grote plataan, de trots van het dorp. Arnea is beroemd om de honing en de langharige tapijten die als bed gebruikt worden: de flokati. Nadat we de prachtige kerk bekeken hebben met een indrukwekkende Iconostase en vloeren met glaspanelen zodat je het oude fundament ziet, rijden we verder door de dennenbossen en olijfvelden naar ons hotel. Een zonnige en zeer informatieve dag. ’s Avonds treedt een muzikaal duo op.  Alweer heel verzorgd en onderhoudend.  

Dag 6

Om 8.20 uur rijden we met gids Popi naar de haven vanwaar we vertrekken voor een vaart langs de Monnikenrepubliek, de berg Athos. We moeten op een afstand van 500 m van de kust blijven maar zien toch alle kloosters en horen de uitleg aan boord van dit grote schip met drie dekken. Vrouwen worden niet toegelaten tot Athos, ook geen vrouwelijke dieren. Alleen kippen worden gehouden voor de eieren. De kloosterlingen zijn beroemd om de iconen die zij schilderen en voor de verf worden eidooiers gebruikt. Een uitzondering is er natuurlijk ook voor vrouwelijke dieren die de monniken niet kunnen beheersen: bijvoorbeeld vogels en bijen. Op de grens van de berg Athos en het vasteland ligt Ourianopolis waar we bij Lemionades mosselen eten. Een adres om te onthouden! Hierna varen we nog bijna twee uren naar de thuishaven maar met Griekse muziek en dans (jawel, ook de sirtaki) vliegt dit gedeelte van de tocht voorbij. En dan krijgen we ’s avonds nog een disco-optreden van het animatieteam. Wij vragen Abba aan, the Dancing Queen. En roepen om het hardst dat wij dat zeker niet zijn! Trouwens, zee maakt moe en the Dancing Queens (en hun gevolg) maken het niet laat. Morgen is er een dag om vrij te besteden. Om uit te slapen en op je gemak te ontbijten.

Dag 7

Het dorp Metamorfòsis ligt op een wandeling van nog geen half uurtje van het hotel. Een gemakkelijke wandeling over de weg. Er is helaas geen bank en geen geldautomaat dus daarvoor moet je naar Nikiti (14 km verderop). Souvenirwinkeltjes, ijssalon en veel koffiebars. Een dag aan het strand van hotel Blue Dolphin is aan te raden: goede ligstoelen, parasols en de lunch is goed verzorgd. Ik zie alle mensen terug in de eetzaal ’s avonds en heb iedereen een formulier gegeven met onze vertrektijd, de vluchtnummers en het noodnummer van gids Popi.

Dag 8

We kunnen om 6.00 uur ontbijten en stappen om 7.00 uur in de bus van Leonídas. We hebben hem bedankt voor de manier waarop hij heeft gereden. Hij gleed over de weg en over de weggetjes. Ook voor hem is er een kaart met onze namen en een “mooie” envelop. Op het vliegveld gaat inchecken snel en we stijgen op tijd op. De horloges gaan een uur achteruit en om 13.15 uur landen we in Düsseldorf. Bij de busparkeerplaats komt juist Henk aanrijden die ons terugbrengt naar onze opstapplaatsen. Een prachtige reis is ten einde. Chalkidíki is een plek met veel verborgen pareltjes. Door onze goede gidsen hebben we er heel wat van ontdekt. En we zullen de vriendelijkheid van de bewoners, de goede keuken en de mooie natuur niet gauw vergeten. Alleen die moeilijke Godenverhalen moeten we nog een keer horen om een beetje wegwijs te worden. We zijn ook maar mensen natuurlijk! Gelukkig.

Margot Cremers, Tourleader namens Het Zuiden & Jacobs Reizen